Estera Karp, znana również jako Esther Carp, to postać, której życie i twórczość odzwierciedlają bogate dziedzictwo polskiej sztuki. Urodziła się 17 grudnia 1897 roku w Skierniewicach, a swoje ostatnie dni spędziła w Paryżu, gdzie zmarła 11 czerwca 1970 roku.
Malarka o żydowskich korzeniach, Estera Karp, pozostawiła po sobie ślad w historii sztuki, a jej prace są cenione za ich głębię i wyraz artystyczny.
Życiorys
Estera Karp była córką żydowskiego fotografa Lipmana Karpa oraz Bruchy z Fersztenbergów. Była trzecią z ośmiorga dzieci w rodzinie Karpów. W latach 1915–1920 kształciła się w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie, a następnie najprawdopodobniej podjęła studia z zakresu malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Wiedniu. Po zakończeniu nauki osiedliła się w Łodzi.
W roku 1925 Estera wyjechała do Paryża, gdzie miała okazję wystawiać swoje prace w prestiżowych miejscach, takich jak Salon Niezależnych, Salon Jesienny oraz Salon Majowy. W 1931 roku Leopold Zborowski zorganizował jej pierwszą indywidualną wystawę. Równocześnie w tymże roku lub rok później wróciła do Polski, gdzie złożyła kilka wystaw, w tym w salonie Żydowskiego Towarzystwa Krzewienia Sztuk Pięknych oraz w Łodzi w 1933 roku.
Przed wybuchem II wojny światowej, Karp zdecydowała się na kolejny wyjazd do Paryża w 1936, gdzie pozostała aż do końca swoich dni. W latach 1940–1954 mieszkała w hotelu położonym przy ulicy Guénégaud w 6. dzielnicy. W 1941 roku doświadczyła problemów ze zdrowiem psychicznym, co skutkowało licznymi hospitalizacjami w zamkniętych placówkach. Te przeżycia uchroniły ją przed prześladowaniami ze strony hitlerowców, a szpital w Villejuif opuściła dopiero w 1944 roku.
W 1954 roku uzyskała niewielkie mieszkanie przy bulwarze Saint Germain 152, które również pełniło rolę jej pracowni. Niestety, w 1963 roku została stamtąd usunięta z powodu zaległości w opłatach oraz zakłócania porządku, związanych z jej stanem psychicznym, zwłaszcza z manią prześladowczą, będącą objawem psychozy urojeniowej. W trakcie pobytów w szpitalach oraz ośrodkach psychiatrycznych, Estera powstały liczne rysunki wykonane kolorowymi długopisami.
Przypisy
- MarzenaM. Rafińska MarzenaM., Estera Karp. Rodzina i Skierniewice, [w:] EwaE. Bobrowska, SławomirS. Górzyński (red.), Estera Karp. Esther Carp, Warszawa–Skierniewice: DiG; Muzeum Historyczne Skierniewic, 26.01.2024 r., s. 25-33, ISBN 978-83-286-0248-9
- a b c d e EwaE. Bobrowska EwaE., Estera Karp/Esther Carp. Skierniewice 1897-Creteil 1970., [w:] EwaE. Bobrowska, SławomirS. Górzyński (red.), Estera Karp. Esther Carp, Warszawa–Skierniewice: DiG; Muzeum Historyczne Skierniewic, 26.01.2024 r., s. 37-49, ISBN 978-83-286-0248-9
- Bobrowska podaje adres hotelu 32, rue Guénégaud, ale jest to prawdopodobnie skopiowany z innego źródła błąd, ponieważ przy ulicy Guénégaud nie ma i nie było budynku o tym numerze. Przy tej ulicy znajduje się od wielu lat jeden hotel, ale pod numerem 8.
Pozostali ludzie w kategorii "Kultura i sztuka":
Jarosław Barzan | Jadwiga Kuryluk | Lech Mackiewicz | Stanisław Kocan | Itshak Holtz | Tymoteusz Ortym | Romuald Kamil Witkowski | Tamara Arciuch | Antoni Nurzyński | Ewa Milde-Prus | Jarosław Gajewski | Aleksandra Kozioł | Jerzy Piwowarski | Paweł Kowalski (aktor) | Wiesław Maciejewski | Teodor Ziomek | Joanna Białek | Wiktor Łyjak | Darek Foks | Maria WiniarskaOceń: Estera Karp